Budownictwo energooszczędne ma u nas stosunkowo krótką historię. Niestety doświadczenia inwestorów, którzy decydowali się na budowę tego typu budynków, nie są optymistyczne. Bariery pojawiają się na różnych poziomach. Decydując się na dom pasywny lub energooszczędny inwestor zmuszony jest więcej wydać, projektant powinien być świadomy specyfiki konstrukcji, a wykonawca musi umieć dokładnie ją zrealizować. W praktyce osiągnięcie takiej synergii jest trudne, co zniechęca dotychczasowych inwestorów i przekłada się na słabnące zainteresowanie konstrukcjami energooszczędnymi.

Ostrożne szacunki specjalistów, zajmujących się kosztorysowaniem budów mówią, że dom pasywny jest średnio o 30 procent droższy niż budynki stawiane w standardowych technologiach. Przyjmując, że uda się budynek postawić zgodnie z założeniami sztuki i będzie on właściwie spełniał swoje funkcje, to zwiększone nakłady zwrócą się, według najbardziej optymistycznych wyliczeń, nie wcześniej niż po 10 latach. Warto pamiętać, że większość nowych domów powstaje w Polsce z kredytów. Zatem do rachunku ekonomicznego należy dodać kwotę odsetek za dodatkowo pożyczone pieniądze.

Dom pasywny miał być interesującą alternatywą dla osób niezamożnych, które są zainteresowane zmniejszeniem miesięcznych wydatków, związanych z zakupem paliw, służących do ogrzewania powierzchni oraz ograniczeniem kosztów energii elektrycznej. W polskich warunkach na postawienie takich budynków mogą sobie pozwolić jedynie ludzie zamożni, którzy finansują całą inwestycję z własnych środków. Dla nich zmniejszenie miesięcznych kosztów eksploatacyjnych domu jest dość mało intensywną zachętą. Zwłaszcza, że wybierając dom pasywny, musieliby zgodzić się na wiele kompromisów konstrukcyjnych, które przekładają się na komfort użytkowania budynku oraz na jego specyficzny, zewnętrzny design.