NSA wyrokiem z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11 stwierdził, że wydatki na kolacje biznesowe różnią się od wydatków na reprezentację tym, że nie wiążą się z poprawą wizerunku przedsiębiorcy, tylko z jego przychodem. Podobne orzeczenia zapadły już 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt 1524-1527/11. NSA uznał, że wydatki na spotkania z kontrahentami w lokalu prowadzonym przez podmiot trzeci oraz zapewnienie noclegu stanowi koszt podatkowy.

Ponadto sądy od dłuższego czasu zwracają uwagę na nieadekwatna do rzeczywistości definicję kosztów reprezentacji i reklamy, a przede wszystkim zaliczanie do nich zwyczajowych spotkań biznesowych. Sąd w wyroku z 17 czerwca 2013r. przytoczył słownikową definicję pojęcia „reprezentacja” i wyjaśnił, że zgodnie z przyjętym poglądem doktryny prawa podatkowego, za reprezentację uznaje się „występowanie w imieniu podatnika (firmy), wiążące się z okazałością, wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Reprezentacja to przede wszystkim działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane w szczególności z utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów. Nie będzie więc reprezentacją wydatek poczyniony w restauracji na koszt posiłku zwyczajowo przyjętego w obecnych realiach życia gospodarczego. Wydatki te jednak muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, nie mogą odbiegać od standardów przyjętych w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości gospodarczej, a o zaliczeniu danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów decydować będzie konkretny stan faktyczny sprawy.

Każdy przypadek kwalifikowania rachunku gastronomicznego do kosztów reprezentacji, w ocenie sądu, należy rozpatrywać indywidualnie.