Witraże kojarzą się przede wszystkim z budownictwem sakralnym. Właśnie tam spotkać można niecodzienne realizacje starodawnych mistrzów. Sztuka witrażowa przetrwała w katedrze Chartres we Francji, w katedrze augsburskiej w Niemczech oraz w angielskiej katedrze Canterbury. W tych trzech miejscach znajdują się najstarsze na świecie witraże, które zachowały się do naszych czasów. W Polsce warto zwrócić uwagę na pochodzące z XI wieku witraże w Gnieźnie.

Na przestrzeni wieków sztuka witrażowa przechodziła wiele różnych etapów rozwoju. Rozwijało ją, niezależnie od siebie, kilka różnych cywilizacji. Rozwój technologii produkcji szkła zawdzięczamy mieszkańcom Bizancjum, Grecji i Rzymu. Szklaną mozaikę, którą można uznać ze pierwowzór witraży, jako pierwsi zaczęli stosować Arabowie. Wypełniali oni ażurowe okna kawałkami szkła lub półszlachetnymi kamieniami. Witraże w znanej nam formie zostały po raz pierwszy zastosowane do szklenia okien katedralnych we Francji.

Współcześnie wykorzystuje się witraże do ozdabiania wnętrz. Nowoczesna sztuka witrażowa jest stale rozwijana. Łączone szklane elementy używane są do przepuszczania światła przez ścianki działowe i doświetlania zakamarków w salonach czy sypialniach. Bardzo często witrażowe elementy stosuje się przy świetlikach, upiększających drzwi wejściowe. Najczęściej tworzone są kompozycje, odwzorowujące kwiaty lub nowoczesne formy geometryczne. Kolorowe szyby i załamujące się na nich promienie słoneczne stanowią niezwykle eleganckie wykończenie każdego, współczesnego wnętrza.